Baza Wiedzy
Unieruchomienia kręgosłupa szyjnego
W ratowaniu osób z urazami obowiązuje zasada oddelegowania jednego z ratowników do stabilizacji kręgosłupa szyjnego.
Manewr ten bywa najczęściej łączony z udrożnieniem dróg oddechowych przez wysunięcie żuchwy do przodu.Do pierwszego unieruchomienia głowy wykorzystujemy najczęściej własne ręce i kolana.Rannemu należy jak najszybciej założyć kołnierz ortopedyczny, jednak do momentu ostatecznego unieruchomienia kręgosłupa szyjnego musi być utrzymywana ręczna stabilizacja głowy - kołnierz zabezpiecza jedynie przed ruchami o dużej amplitudzie, w płaszczyźnie strzałkowej.Odłamy kostne powstające podczas złamań kręgów nie zawsze uszkadzają rdzeń kręgowy, nieumiejętne przekładanie chorego, może natomiast spowodować ich przemieszczenie i wywołać wtórne uszkodzenia rdzenia powodujące poważne powikłania neurologiczne.
UNIERUCHOMIENIE KRĘGOSŁUPA SZYJNEGO DO TRANSPORTU ZAPEWNIAJĄ
- kołnierz ortopedyczny i system unieruchomienia głowy z deską ortopedyczną
- kołnierz ortopedyczny i kamizelka KED
- wypełnienie krzywizny kręgosłupa specjalnym wałkiem, zastosowane łącznie z klockami lub kamizelką KED
- kołnierz ortopedyczny i prawidłowo usztywniony materac próżniowy
W czasie przenoszenia pacjenta na większą odległość na noszach podbierających można unieruchomić głowę, przykładając klocki do głowy skośną stroną i dopinając je pasami do podbieraków.
Źródło: "Ratownik medyczny" Juliusz Jakubaszko
Rozdział 4: Ewakuacja pacjenta Lilianna Styka, Jacek Piechocki
powrót














